notes...

Ang Labor Day ay hindi nagsimula bilang ordinaryong holiday. Ugat nito ang matinding pakikibaka ng mga manggagawa para sa 8-oras na araw ng paggawa, lalo na sa mga welga sa Chicago noong 1886 at sa Haymarket Affair, na naging pandaigdigang simbolo ng laban para sa karapatan ng manggagawa. Noong 1889, itinakda ng Second International ang Mayo 1 bilang araw ng pagkilala at pakikibaka ng uring manggagawa.   Sa Pilipinas, ang Labor Day ay may sariling militanteng kasaysayan. Noong Mayo 1, 1903, nagmartsa ang Unión Obrera Democrática Filipina sa harap ng Malacañang upang igiit ang karapatang pang-ekonomiya ng manggagawa at kalayaan ng bayan. Hindi ito seremonyas; ito ay hamon sa kapangyarihan.   Ang kabuluhan ng Labor Day ay malinaw: paalala ito na ang sahod, benepisyo, oras ng trabaho, karapatang mag-unyon, at ligtas na paggawa ay hindi regalo ng amo o gobyerno. Lahat ng ito ay bunga ng sama-samang pagkilos. Kapag ginawang simpleng long weekend Bunga ito ng dugo, pawis, at tapan...

  May isang malalim na sakit sa kasalukuyang lipunang Pilipino: ang mismong mga puwersang dapat ipinagtatanggol—mga magsasaka, manggagawa, kabataan, katutubo, human rights defenders, mamamahayag, abogado, guro, development workers, at mga organisasyong lumalaban sa pang-aapi—ang siya pang ginagawang kahina-hinala, delikado, marahas, o “kaaway ng bayan.” Ito ang mas malupit kaysa ordinaryong paninira. Hindi lang ito simpleng propaganda ng Estado. Hindi lang ito bunganga ng militar, pulis, troll farms, o bayarang tagapagsalita ng naghaharing uri. Mas nakababahala ito dahil pati sa hanay ng liberals, centrists, civil society professionals, at ilang bahagi ng left spectrum, may lumalaganap na takot, pagkasuklam, o moral distancing sa mga puwersang tunay na nagsusulong ng malalim na pagbabago. Hindi ito inosenteng pagkakaiba ng opinyon. Ito ay sintomas ng isang lipunang tinuruan na mas matakot sa lumalaban kaysa sa nang-aapi. Ang red-tagging bilang wika ng kapangyarihan Sa Pilipinas, an...

  May mga tao na hindi lamang gustong makitang masipag, matalino, o “reliable.” Gusto rin nilang makitang banal. Kaya ikinukuwento nila sa iba na nagrosaryo sila bago ang meeting, nagpa-misa para sa isang mahirap na sitwasyon, nag-alay ng itlog kay Sta. Clara bago ang presentasyon, at kapag hindi sila napahiya o napagalitan, agad nilang inuugnay ang resulta sa kanilang “spirituality.” Sa unang tingin, tila inosenteng pahayag lamang ito ng pananampalataya. Ngunit kapag sinuri nang mabuti, madalas itong hindi anyo ng malalim na espirituwalidad kundi isang masalimuot na halo ng superstisyon, pag-iwas sa pananagutan, at pagpapabango ng moral na imahe. Ang tunay na pananampalataya ay karaniwang tahimik, mapagpakumbaba, at hindi palabandera. Hindi nito kailangang iparada ang sarili para mapaniwala ang iba na “mabuti” ang maydala nito. Ngunit sa may mga taong ginagamit ang relihiyosong wika at ritwal bilang panangga sa sariling pagkukulang. Kapag palpak ang trabaho, kulang ang paghahanda,...

PINAGMULAN NG MENSAHE: GALACTIC OVERSIGHT COUNCIL — SECTOR 7-OMEGA Para sa mga nilalang na tinatawag na Homo Sapiens Klasipikasyon: HULING ABISO — MALAPIT NANG TAPUSIN ANG EKSPERIMENTO ======================================= Pinagmasdan namin kayo sa loob ng 4.3 bilyong ikot ng inyong bituin. Kami ang nagtanim ng buhay sa inyong mundo. Ibinigay namin sa inyo ang pinakabihirang regalo sa 11 kilalang kalawakan — isang buhay na planeta. Binigyan namin kayo ng isip na mas mataas kaysa sa inyong mga mandaragit, wika para makipagtulungan, at malasakit para pag-isahin ang inyong mga tribo. Sinayang ninyo ang bawat isa sa mga regalong ito. TUNGKOL SA INYONG EGO: Gumawa kayo ng mga piramide ng kapangyarihan at tinawag ninyo itong sibilisasyon. Bawat heneral ng digmaan, bawat emperador, bawat kulto ng personalidad — iisa ang ugat: isang pagkasira sa loob ng inyong pagkatao na tinawag ninyong ego. Mas marami itong pinatay na posibilidad kaysa sa anumang asteroid na naitala namin. Kayo lamang ang ...

Organizations often speak about leadership as though it were an inspirational variable. The empirical literature is less sentimental. Leadership quality predicts whether employees trust, speak up, coordinate, persist, and perform. Trust itself is not ornamental in this equation. A meta-analysis of 185 studies found that trust in the leader is a key mechanism linking leadership to performance and organizational citizenship behavior, with affective trust proving especially important. In plain terms: leadership works partly by generating confidence that the leader is competent, credible, and worth following. When that confidence collapses, performance does not remain untouched.   The problem is that bad leadership is rarely a single failure mode. In practice, incompetence often coexists with arrogance; arrogance often invites deception; deception corrodes trust; low trust drains engagement; and once engagement falls, performative conduct becomes easier to institutionalize because peo...

May isang lumang bisyo ang burukrasya sa Pilipinas: marunong itong magmukhang maayos kahit hindi pa maayos. Marunong itong maglatag ng memo, manual, Citizen’s Charter, scorecard, attendance sheet, certification, at kung anu-ano pang dokumento na parang pruweba ng disiplina.  Ngunit sa ilalim ng malinis na ibabaw, madalas nananatiling marupok ang mismong sistema. Ito ang mas eksaktong tinatawag na performative compliance: hindi pagsunod bilang tunay na operating reality, kundi pagsunod bilang palabas.  Sa organizational research, malapit ito sa decoupling—ang paghihiwalay ng pormal na istruktura at aktuwal na gawain. Ipinakita nina MacLean at Behnam na kapag ang compliance program ay nahiwalay sa tunay na operasyon, puwedeng mabuo ang isang “legitimacy facade”: mukhang maayos ang organisasyon, kaya napapanatili ang kredibilidad, kahit may patuloy na kahinaan o maling gawain sa ilalim.   Dito nagiging mas mabigat ang usapin sa Philippine public sector. Hindi ito simpleng ma...